Οι πρωτοπόροι που μας έμαθαν να βλέπουμε
Η φωτογραφία σερφ αναπτύχθηκε παράλληλα με το surf film, συχνά από τα ίδια χέρια. Ο Dr. Don James φωτογράφισε την Καλιφόρνια και τη Χαβάη από τη δεκαετία του 1930. Ο LeRoy Grannis, που ασχολήθηκε σοβαρά με τη φωτογραφία σερφ στα τέλη των σαράντα του, κατέγραψε την άνθηση της Καλιφόρνιας τη δεκαετία του 1960 με ένα ήρεμο, παρατηρητικό βλέμμα. Οι εικόνες του σήμερα λειτουργούν ως οπτικό αρχείο μιας εποχής. Ο Ron Church μπήκε στο νερό με πρώτες υδατοστεγείς θήκες για κάμερες, και ο John Severson χρησιμοποίησε τη φωτογραφία για να εκδώσει το The Surfer το 1960, το περιοδικό που καθόρισε για δεκαετίες τα οπτικά πρότυπα του είδους.
Οι επόμενες γενιές διεύρυναν το λεξιλόγιο. Ο Art Brewer και ο Jeff Divine έφεραν στα περιοδικά το πορτρέτο και την ντοκιμαντερίστικη ευαισθησία. Ο Clark Little έκανε το ίδιο το shorebreak θέμα της φωτογραφίας, βγάζοντας φωτογραφίες από μέσα στα κύματα καθώς εκρήγνυνται πάνω στην άμμο. Ο Αυστραλός φωτογράφος Ray Collins έγινε γνωστός για τα πορτρέτα ανοιχτοθάλασσιων κυμάτων χωρίς κανέναν σέρφερ, αντιμετωπίζοντας το νερό σαν γεωλογία.
Τέσσερις αποφάσεις σε κάθε καρέ
1 · Απόσταση
Ο τηλεφακός από την ξηρά συμπιέζει το κύμα και απομονώνει τον σέρφερ. Ο ευρυγώνιος φακός μέσα στο νερό τονίζει το μέγεθος και βάζει τον θεατή μέσα στη στροφή του κύματος.
2 · Ύψος
Οι χαμηλές γωνίες κάνουν το κύμα να μοιάζει με πύργο· οι υψηλές γωνίες από βραχώδη ακτή αποκαλύπτουν τα σχέδια του ύφαλου και το σχήμα της γραμμής θραύσης.
3 · Στιγμή
Η αιχμή της δράσης ή λίγο πριν από αυτήν; Πολλές εμβληματικές εικόνες αποτυπώνουν την προσμονή — τον σέρφερ που παίρνει θέση — αντί για το αποκορύφωμα.
4 · Θέμα
Ο σέρφερ, το κύμα, το πλήθος ή η κοινότητα; Το να αποφασίσετε τι είναι «για» η φωτογραφία είναι η ουσία της τέχνης.
«Η λειτουργία συνεχούς λήψης σάς δίνει τριάντα καρέ. Δεν σας λέει ποιο είναι αληθινό. Αυτή την επιλογή την κάνετε ακόμα εσείς.»— Φωτογράφος σερφ, σε κατάθεσή του στο Reelcactussaga
Φως, ταχύτητα κλείστρου και η υφή του νερού
Οι φωτογράφοι κυμάτων δουλεύουν με τον ήλιο, όχι εναντίον του. Το οπισθοφωτισμένο φως την αυγή ή το σούρουπο κάνει τη λεπτή αιχμή του κύματος διαφανή και γεμίζει τον ψεκασμό με λάμψη. Το μετωπικό φως στη μέση της ημέρας δείχνει τα χρώματα και τις λεπτομέρειες του ύφαλου, αλλά μπορεί να ισοπεδώσει την επιφάνεια του κύματος. Οι άνεμοι από την ξηρά κρατούν τα κύματα ψηλά και πετούν τον ψεκασμό προς τα πίσω, ένα δώρο για τις σιλουέτες.
Η ταχύτητα κλείστρου καθορίζει την υφή. Οι γρήγορες ταχύτητες — συχνά 1/1000 του δευτερολέπτου ή ταχύτερα — παγώνουν τις σταγόνες σαν γυάλινες χάντρες. Τα σκόπιμα αργά κλείστρα με panning θολώνουν το φόντο σε ρίγες και αφήνουν τον σέρφερ καθαρό, ένα εφέ που υποδηλώνει ταχύτητα καλύτερα από οποιοδήποτε κοφτερό καρέ. Ένα πολωτικό φίλτρο μπορεί να μειώσει την αντανάκλαση στην επιφάνεια, αν και κοστίζει σε φως.
Τι δανείζονται οι σκηνοθέτες από τις φωτογραφίες
- Η σύνθεση κρατά την προσοχή. Μια δυνατή φωτογραφία έχει σαφές θέμα και χώρο για να κινηθεί το κύμα. Οι σκηνοθέτες που κάδραρουν σαν φωτογράφοι παράγουν πλάνα που ένας μοντέρ μπορεί να κρατήσει περισσότερο.
- Η αποφασιστική στιγμή υπάρχει και στο βίντεο. Ένα πλάνο αργής κίνησης είναι ουσιαστικά μια ακολουθία φωτογραφιών. Το να ξέρετε ποιο καρέ κουβαλά το νόημα βοηθά τον μοντέρ να αποφασίσει πού να επιβραδύνει.
- Τα πορτρέτα ολοκληρώνουν την ιστορία. Η παράδοση των περιοδικών να φωτογραφίζονται οι σέρφερ στη στεριά — να κερώνουν τις σανίδες τους, να γελούν σε πάρκινγκ, να κοιτούν τη θάλασσα — δίνει στις ταινίες την ανθρώπινη συνοχή τους.
- Η αυτοσυγκράτηση είναι ύφος. Τα κύματα του Ray Collins χωρίς σέρφερ μας θυμίζουν ότι ο ωκεανός μπορεί να είναι ο πρωταγωνιστής.