Ο χειριστής στην ξηρά
Ζει με έναν φακό 600 mm και μια βάση από άμμο κάτω από το τρίποδο. Η δουλειά του είναι η υπομονή και η πρόβλεψη: παρακολουθεί το σετ πριν καν σηκωθεί ο σέρφερ.
Κουλτούρα του surf κινηματογράφου · Ιστορίες του ωκεανού
Κάθε κύμα έχει την ιστορία του
Πίσω από κάθε κύμα που θυμάστε από την οθόνη υπάρχει μια σειρά ανθρώπινων επιλογών: πού στάθηκε η κάμερα, πόση ώρα περίμενε το συνεργείο, ποια διαδρομή μπήκε τελικά στην ταινία και τι αποφάσισε το μοντάζ ότι λέει ο ωκεανός. Το Reelcactussaga είναι ένας ανεξάρτητος οδηγός για αυτές τις επιλογές, γραμμένος για θεατές που ξαναβλέπουν τα καλύτερα μέρη και για κινηματογραφιστές που μόλις ετοιμάζουν την πρώτη τους υποβρύχια θήκη.
Κουλτούρα
Πριν από το πρώτο καρέ
Το surf κινηματογράφο ξεκίνησε ως ταξιδιωτική προβολή. Το 1953 ο Bud Browne μοντάρισε το Hawaiian Surfing Movie και το περιόδευσε σε σχολικές αίθουσες και κοινοτικά κέντρα, σχολιάζοντας ζωντανά πάνω από τον βουητό του προβολέα. Οι John Severson, Greg Noll και Bruce Brown ακολούθησαν την ίδια διαδρομή, και το κοινό ήταν το μισό της εμπειρίας: φώναζε με ενθουσιασμό σε μια καθαρή πτώση, αναστέναζε σε ένα wipeout και διαφωνούσε για τη μουσική στο δρόμο του γυρισμού.
Αυτό το DNA των περιοδειών δεν έφυγε ποτέ. Το The Endless Summer (1966) μετέτρεψε ένα ταξίδι δύο ανδρών, με τους Robert August και Mike Hynson, σε παγκόσμια ιδέα του τέλειου κύματος στο Cape St. Francis. Το Morning of the Earth (1972) έκανε το Uluwatu προσκύνημα. Σήμερα ένα κλιπ μπορεί να φτάσει σε εκατομμύρια ανθρώπους μέσα σε μία νύχτα, αλλά τα ερωτήματα είναι τα ίδια που έθετε ο Browne σε μια κρύα αίθουσα: για ποιον είναι αυτή η ιστορία και γιατί να νοιάζει κάποιον;
Γιατί συνεχίζουμε να βλέπουμε →
Διαδικασία κινηματογράφησης
Οι άνθρωποι πίσω από τον φακό
Μια ταινία surf αποφασίζεται πολύ πριν πατηθεί το κουμπί εγγραφής: από τον χειριστή που διαβάζει τον πίνακα των παλιρροιών, τον υποβρύχιο λήπτη που επιλέγει ποια πλευρά της κορυφής θα πλησιάσει, και τον πιλότο drone που ελέγχει τα όρια του ανέμου.
Τα χερσαία συνεργεία καταλαμβάνουν ένα σημείο παρατήρησης την αυγή και το υπερασπίζονται για ώρες. Τα υποβρύχια συνεργεία κολυμπούν με πτερύγια μέσα στη ζώνη θραύσης, κρατώντας τη θήκη σε απόσταση βραχίονα. Μαζί δημιουργούν τη γραμματική του είδους: το προφίλ με τηλεφακό από την παραλία, το πλάνο over-under που χωρίζει τον ουρανό από το νερό, το αργό κυλινδρικό κύμα (barrel) που φαίνεται από μέσα.
Ο υποβρύχιος λήπτης
Διαβάζει τα ρεύματα τόσο προσεκτικά όσο και οι σέρφερ. Μια λάθος θέση και το χείλος του κύματος πέφτει πάνω στη θήκη, ή πάνω τους.
Ο αφηγητής
Σκηνοθέτης, παραγωγός ή μοντέρ: αυτός αποφασίζει ποια διαδρομή γίνεται σκηνή και ποια γίνεται απλό πλάνο αντίδρασης.
«Η καλύτερη λήψη της χρονιάς μου ήρθε μετά από τέσσερις ώρες κολύμβησης στη θάλασσα χωρίς να χάσω τίποτα. Το κύμα δεν κερδίζεται· κερδίζεται η θέση.»— Εργαζόμενος υποβρύχιος κινηματογραφιστής, όπως αναφέρεται στον οδηγό μας Κινηματογραφική τέχνη
Τοποθεσίες
Ακτές με κινηματογραφική παρουσία
Μερικά κύματα είναι φωτογενή· άλλα είναι κινηματογραφικά. Το Pipeline στη North Shore του Οάχου σας δίνει ένα προβλέψιμο barrel λίγα μέτρα από μια αμμώδη παραλία γεμάτη τηλεφακούς. Η Ναζαρέ στην Πορτογαλία παρουσιάζει τους γίγαντες της δίπλα σε φάρο πάνω σε βράχο, οπότε τα πλήθη και οι κάμερες παρακολουθούν από ψηλά. Το Teahupo'o στην Ταϊτή σπάει πάνω σε ρηχό ύφαλο, που οδηγεί τους κινηματογραφιστές σε σκάφη στο κανάλι.
Η γεωγραφία γράφει τη λίστα των πλάνων πριν από τον σκηνοθέτη. Η κατανόηση του γιατί ένας τόπος γυρίζεται με συγκεκριμένο τρόπο είναι ο πιο γρήγορος δρόμος για να βλέπετε τις ταινίες surf με νέο μάτι.
Πού καταλήγουν οι ιστορίες του surf →
Ναζαρέ, Πορτογαλία
Ένα υποθαλάσσιο φαράγγι συγκεντρώνει τα κύματα του Ατλαντικού σε ψηλές κορφές, γυρισμένες από το ακρωτήριο του Forte de São Miguel Arcanjo.
Κρυοπαγή σύνορα
Το Thurso East στη Σκωτία και το Mullaghmore Head στην Ιρλανδία ανταλλάσσουν το φως της καρτ ποστάλ με δράμα και τραχύτητα.
Κύματα ακρωτηρίων
Το Jeffreys Bay και το Malibu δίνουν στους μοντέρ μεγάλες, ευανάγνωστες διαδρομές, ιδανικές για να δείξουν στυλ αντί για επιβίωση.
Φωτογραφία
Ένα κύμα σε μία εικόνα
Η ταινία έχει χρόνο· η φωτογραφία έχει ένα κλάσμα του δευτερολέπτου. Ο LeRoy Grannis κάδραρε την Καλιφόρνια της δεκαετίας του 1960 από την άμμο, με μια ακινησία που σήμερα μοιάζει με αρχαιολογία. Ο Clark Little έκανε τη ίδια τη ζώνη θραύσης κοντά στην ακτή θέμα της φωτογραφίας. Ο Ray Collins φωτογραφίζει κύματα χωρίς καθόλου σέρφερ, σαν να ήταν βουνά.
Οι φωτογράφοι της στατικής εικόνας παίρνουν τις ίδιες ανθρώπινες αποφάσεις με τους κινηματογραφιστές (θέση, χρονισμός, θέμα), αλλά χωρίς μοντάζ που να τους σώσει. Αυτή ακριβώς η πίεση είναι που κάνει τις εικόνες τους τόσο διδακτικές για τους κινηματογραφιστές.
Η αιχμαλωσία ενός κινούμενου κύματος →
Τέσσερα καρέ, τέσσερις πιθανές φωτογραφίες. Αυτή που επιλέγει ο φωτογράφος για εκτύπωση λέει περισσότερα για την ιστορία του παρά για το κύμα.
Ταινίες περιπέτειας στον ωκεανό
Ιστορίες πέρα από τη γραμμή κυμάτων
Οι πιο πλούσιες ταινίες surf σχεδόν δεν δείχνουν το surf. Αφορούν το ταξίδι για να φτάσεις εκεί, το να μείνεις εκεί και το τι αλλάζει το ταξίδι.
- 180° South (2010): Ο Chris Malloy ακολουθεί το ταξίδι του Jeff Johnson προς την Παταγονία, αναπαράγοντας ένα οδικό ταξίδι του 1968 των Yvon Chouinard και Doug Tompkins. Το surf είναι ένα κεφάλαιο σε μια ιστορία για άγρια μέρη.
- Thicker Than Water (2000): Οι αδελφοί Malloy και ο Jack Johnson έκαναν το ταξίδι, τη φιλία και το soundtrack εξίσου σημαντικά με τα κύματα.
- Riding Giants (2004): Η ιστορία των μεγάλων κυμάτων του Stacy Peralta, από τον Greg Noll στο Waimea ως τον Jeff Clark μόνο του στα Mavericks, χρησιμοποιεί το αρχειακό υλικό για να αποδείξει ποιος ανήκει στην ιστορία.
- Momentum Generation (2018): Πορτρέτο επαγγελματιών της δεκαετίας του 1990 σε κοινό σπίτι στη North Shore· ο ωκεανός είναι το φόντο για πένθος, ανταγωνισμό και πίστη.
Τέχνη του ντοκιμαντέρ
Από τα ακατέργαστα πλάνα στο νόημα
Ένα δεκαήμερο ταξίδι μπορεί να παράγει πολλές ώρες πλάνων για μια ταινία είκοσι λεπτών. Το μοντάζ είναι το σημείο όπου τα κύματα γίνονται προτάσεις: ένα wipeout που κρατιέται ένα δευτερόλεπτο παραπάνω διαβάζεται ως κίνδυνος· το ίδιο wipeout κομμένο νωρίτερα διαβάζεται ως κωμωδία. Αλλάξτε τη μουσική και η ίδια ακριβώς βόλτα γίνεται είτε θριαμβευτική είτε μελαγχολική.
Σημείωση παραγωγήςΔείτε οποιοδήποτε ντοκιμαντέρ surf δύο φορές: μία για τα κύματα και μία μόνο ακούγοντας. Προσέξτε πού επιστρέφει ο φυσικός ήχος των κυμάτων αφότου σταματήσει η μουσική. Αυτό είναι ο μοντέρ που σας λέει να δώσετε προσοχή.
Ακολουθήστε το μοντάζ
Προεπισκόπηση FAQ
Ανάμεσα στις προβολές
Ποια θεωρείται η πρώτη ταινία surf;
Η ταινία Hawaiian Surfing Movie του Bud Browne (1953) θεωρείται ευρέως η πρώτη εμπορική ταινία surf, που προβλήθηκε σε αίθουσες με ζωντανή αφήγηση.
Χρειάζομαι υποβρύχια θήκη για να αρχίσω να γυρίζω surf;
Όχι. Πολλές δυνατές ταινίες surf ξεκινούν από τη στεριά, με σταθερό τρίποδο και τηλεφακό. Τα γυρίσματα στο νερό φέρνουν ρίσκο και κόστος· κερδίστε τα σταδιακά.
Γιατί τόσες ταινίες surf γυρίζονται σε αργή κίνηση;
Οι υψηλοί ρυθμοί καρέ επιμηκύνουν κλάσματα του δευτερολέπτου (μια κορυφή που σπάει, μια ακμή που μπαίνει στο νερό) σε κάτι που το μάτι μπορεί να διαβάσει και να νιώσει.